TACO

Ağır işlerin adamıydı.
Ağır da adamdı ,yaptığı işler gibi.
Yaptığı heykeller gibi,
Kudretliydi ve heybetli.
Yüreğinde bir okyanus taşırdı,
Okyanusta ise binlerce inci.
Mutluluk O'ydu adeta.
Katlanırdı her zorluğa.
Zorluklara katlanırken ,
Kimseye zorluk çıkarmazdı.
Ve..
Gitti birgün Taco.
Hayat durmuştu sanki ,
Bizim için acı ,O'nun için sevinç olan bu haberi duyduğumda ,
Dünya yıkılmıştı başıma.
Aktı ,akıverdi birden yaşlar ,
Telefonun ahizesini doldururcasına akıverdi.
Tıpkı benim gibi akıyordu yaşlar göz pınarlarından.
Ama herşeye ve herkese rağmen O,
Kafesten özgürlüğe uçan bir kuş gibi
Hür Olmanın Sevincini yaşarcasına gülümsüyordu.
Son görevi yaparken onun için sen , ben , birileri
Helal diyordu tüm haklarım ''Helal''...
Bir çatıyordu kaşlarını anlık
''Ağlamak yok ,kızarım'' dercesine tebessümlü bir öfke bürüyordu yüzünü..
Bir kelam etmişti ;
'' Evlat,akıllısın yalnız bırakma Ankaralarda kardeşini..''
Bende Öyle Yaptım
Kimileri ,
'Taco'
Kimileri,
'Tacom'
Bizde
'Taco Baba'
diye seslenirdik yürekten... 08.04.2007