Yaprak Dökümü..

Babam vardı
Elleri al al olurdu
Okşayınca başımı
Uçuşurdu saçlarım
Rüzgar değildi savuran
Babamın sıcacık sevgisiydi
Onun o gökyüzünü
Bulutlar kaplamış dünyasının
Hakimi yüreğinin sıcacık sevgisi
Bir yürek öylesine
Ve yine öylesine
Okyanus gibi avuçlarına dolan bir sevgi
Çekti birgün ellerini başımdan
Çekince ne yüreğinin büyüsü kaldı
Ne rüzgar ,ne de başka birşey kaldı
Uçuşmadı saçlarım bir daha
Feryat ve figan bir arada günlerce
Yaşarken defalarca öldük
Bir gün,üç ay ,dokuz ay geçti ardından
Boşuna hepsi anladık
Sordum yapraklara 'neden?'
Ne konuştu yapraklar,nede sustular
Bekledim belki br cevap olur soruma
Birden sessizlik çöktü alemi hicrana
Yapraklar tek tek döküldüler
Ben her yaprakta her gözyaşımı akıtırken
Kış geldi ,bahar hazanını hüzne bıraktı...
Zeki Uysal 04.04.2007