küçük yumruklar...

Bir annenin çığlığıydı geç kalan ve yine öylesine masum bir bakış öylesine yatan yavrudan geliyordu.Geliyordu gelmesine ama boştu o bakış.Bakışın ardında bir duygu yüklü değildi ve yine dokununca bedenine ıssız kalan bir bedenden ibaretti yavru..Ruh bedeni çoktan terk etmiş ve annenin haykırışları arasında gözlerini kapamalı mı , kapamamalı mı anlayamadan ruhunu salıvermişti enginlere yavru .Sebebi henüz bilinmiyor ama herkesin aksine yumruklarını sımsıkı yapmış yavru.Hani herkes herşeyi size bırakıyorum,ruhtan başka birşeyim yok dercesine açar ya avuçlarını...O tam tersine sıkmıştı ellerini ; daha çok şey göreceksiniz bu dünyada dercesine sıkıyordu yumruklarını..Sonra ne mi oldu? aldılar götürdüler yavruyu.Anne haykırışlarını,çığlıklarını orada , o çirkin mekan da bırakmıştı.Ama yüreği ,ruh onu terkedene kadar acıyla kavrulacaktı.Herşey;hain,acımasız ve insanlıktan öte bir hayvanoğlunun pis tecavüzünden sonra minik bir beden de yaşanan bir öyküden oluşmaktaydı...Ve yine herşeyin sebebi insan olamayan ama maalesef insan görüntüsünde olan bir hayvanoğlundan ibaretti.